سياست هاي سرمايه در گردش و عملكرد

سياست هاي سرمايه در گردش و عملكرد

شركتها مي توانند سرمايه گذاري در سرمايه در گردش خود را به حداقل برسانند يعني يك سياست جسورانه را در پيش گيرند و يا اين كه يك سياست محافظه كارانه را انتخاب كنند بنابراين مديريت شركت مجبوراست قبل از انتخاب سياست سرمايه در گردش خود در مورد موازنة ريسك و بازده تصميم گيري نمايد .حداقل كردن سرمايه گذاري در سرمايه در گردش (سياست تهاجمي[1]) ممكن است به طور مثبت بر روي سودآوري شركت تاثير بگذارد. از سوي ديگر سرمايه گذاري سنگين در سرمايه در گردش (سياست محافظه كارانه[2]) نيز ممكن است منجر به سودآوري گردد چرا كه به عنوان مثال، نگه داشتن موجودي كالاي زياد، هزينه وقفه هاي احتمالي در فرايند توليد و خسارات ناشي ازكميابي توليدات را كاهش مي دهد و همچنين هزينه ها ي تامين را كاهش داده و در مقابل نوسانات قيمت از شركت حمايت مي كند (گارسیا و همکاران، 2007)[3].

شواهد به دست آمده از مطالعات جوس و همكاران  شين و سوئنن[4] ، دلف [5] و محققين ديگر در ارتباط با سودآوري به عنوان معياري براي عمكرد و سياست هاي سرمايه در گردش، از اين واقعيت حمايت مي كنند كه سياست هاي سرمايه در گردش تهاجمي سودآوري را بالا مي برد .جمعي نيز در مطالعه اي كه بر روي ارتباط سياست هاي سرمايه در گردش اتخاذ شده توسط شركتهاي داروسازي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و بازده سهام اين شركتها داشته به اين نتيجه رسيده است شركت هايي كه سياست سرمايه در گردش جسورانه را انتخاب نمود ه اند در مقايسه با شركت هاي با سياست محافظه كارانه داراي بازده بيشتري بوده اند (جمعی، 1380).

مزاياي يك سياست تهاجمي كاهش هزينه ها و افزايش سود مي باشد. چندين هزينه با استفاده از يك سياست تهاجمي ممكن است كاهش يايد كه از آن جمله به موارد زير مي توان اشاره كرد: ۱) هزينه هاي موجودي كالا پايين تر و در نتيجه نگهداري كمتر موجودي ها و حركت چرخش سريع موجودي.۲ ) هزينه هاي وصول مطالبات پايين تر با استفاده از سياست اعتباري تهاجمي. ۳) كاهش هزينه هاي بودجه بندي به دليل استفاده زياد از بدهي هاي كوتاه مدت.

لازم به ذكر است براي شركت هاي كوچكتر به دليل استفاده بيشتر از بدهي ها در مقايسه با شركتهاي بزرگتر، سياست سرمايه در گردش تهاجمي مي تواند سودآوري شان را به طور قابل ملاحظه اي افزايش دهد. اگر چه بايد توجه داشت كه سياست ها ي سرمايه در گردش تهاجمي، ريسك ناتواني در اداي تعهدات را هم افزايش مي دهد (بلت، 1997)[6]. در كل مي توان اين چنين استدلال كرد كه سياست هاي سرمايه در گردش جسورانه، اگر چه ريسك زيادي را نيز دارا مي باشد در مقايسه با سياست هاي سرمايه در گردش محافظه كارانه داراي سودآوري بيشتري است . و شركتها بايد از طريق موازنة ريسك و بازده كه شالودة تمام تصميم گيري هاي مالي است، سياست هاي سرمايه در گردش مناسب را اتخاذ نمايند.

[1] Aggressive policy

[2] Conservative politics

[3] Garcia, J.P. Martine Z.T. Martine Z, P. 2007

[4] Shin & Soenen,1996

[5] Deloof, 2003

[6] Belt, 1997