متن کامل پایان نامه استفاده از زور

دانلود پایان نامه

ت زد به حسن و حسین علیهماالسلام فرمود : این اسیر را زندانى کنید، و به او غذا و آب بدهید، و در اسارت با وى خوشرفتارى کن
4- امیر المؤمنین علیٌّ علیه‏السلام :”إطعامُ الأسیرِ والإحسانُ إلیهِ حقٌّ واجبٌ ، وإنْ قَتَلْتَه مِن الغدِ” امام على علیه‏السلام :غذا دادن به اسیر و خوشرفتارى با وى حقى است واجب ، هر چند (بخواهى) فردا او را بکشى .
5-الإمامُ الصّادقُ علیه‏السلام :إطعامُ الأسیرِ حقٌّ على مَن أسَرَهُ وإن کان یُرادُ مِن الغدِ قَتْلُهُ ، فإنّه یَنبغی أن یُطعَمَ ویُسْقى (ویُظَلّ) ویُرفَقَ بهِ ، کافرا کان أو غَیْرَهُ .
امام صادق علیه‏السلام :غذا دادن به اسیر حقّى است به گردن کسى که او را به اسارت گرفته است ، هر چند بنا باشد فردا کشته شود . باید به اسیر ، کافر باشد یا غیر کافر ، آب و خوراک داد [ و در سایه‏اش نگه داشت ] و با او مدارا کرد.
2.2-تاریخچه اسارت و اسیر
مسئله جنگ و به اسارت درآمدن زنان و مردان توسط نیروهای طرفین بین ملل و ادیان اگرچه امری تلخ است، اما از دیرباز کم و بیش در همه جوامع بشری رواج داشته است اسیر جنگی در همه کشورها و همه زمـان هـا از جمله مسائلی بـوده که جنگ جویان نسبت به آن میل زیادی داشته و آن را از مطلوب ترین و نافع ترین غنایم جنگی می شمرده اند.بلکه چه بسیار قبایلی که در بیشتر موارد برای گرفتن اسیر به جنگ و غارت دست می زدند، و به منظور زیاد کردن مال و ثروت خود به ضعفا هجوم می آوردند و آنان را به بندگی و بردگی می گرفتند . تاریخ صحنه های بسیار خشونت بار و وحشیانه وغیرانسانی از کشتار دسته جمعی، سوزاندن و داغ کردن و به منظور نشانه گذاری به ارابه و گاو آهن بستن آنان و … را گزارش نموده است که هنوز پس از گذشت سال ها شنیدن و خواندن آن وقایع دل هر انسانی را به درد می آورد .

اسارت مسئله ای است که از ملل و ادیان پیشین موجود بوده و قرآن هم اشاراتی به آن ها دارد. 1 ) اسارت در سنت انبیاء درآیه 67 انفال ،به عنوان قاعده ای فراگیر میان انبیاء می گوید : هیچ پیامبری حقّ ندارد پیش از زمین گیر شدن دشمن از آنان اسیر بگیرد (آیه این قسمت ماکان … . الارض) که از آن به دست می آید ,گرفتن اسیر جنگی در عصر انبیاء و ملل پیشین رایج بوده است
2)همچنین از وجود اسیرانی از بنی اسرائیل در نزد دشمنان آن ها خبر داده است. به سبب اعتنای یهود به بعضی احکام و عمل به برخی، از جمله فدیه دادن در برابر آزادی اسرای خود، آن را مذمت کرده است و می گوید که از این آیه فهمیده می شود اسیر گرفتن از دشمن و نیز فدیه دادن برای آزادی اسرای میان یهود معمول بوده و حکم آن نیز در تورات آمده است. در قرآن مجید چندین جا رسوم وحشیانه ای که در جنگ ها متداول بوده تقبیح شده است. شاید بتوان گفت که ؛همه دول و پاقوام قدیم با اسیران به خشونت و با درندگی رفتار می کردند . اسیری که از طریق جنگ یا بر حسب تصادف به چنگشان می افتاد را بی رحمانه شکنجه می شد. سرداران وحشی گری را در رفتار با اسیران به نهایت می رساندند و هر چه از دست شان درباره آن بیچارگان بر می آمد فروگذار نمی کردند.
2.1.2.1- اسارت در کتب مقدس
2.1.2.1.1یهود
هر چند ادیان غیراسلام نیز همچون دین اسلام برای امنیت و ایجاد صلح و وحدت بین انسانها نازل شده اند، لکن در گذر زمان دچار تحریف و جعل گشته اند. همین امر در باب جنگ و اسارت نیز وارد شده است آنچنان که درعهد قدیم یهود آمده است که؛ اگر وارد شهری شدی تمام ساکنان آن شهر از زن و مرد و کودک و پیران را از دم تیغ مـی گـذرانـی و حتی چهارپایان آن را نیز از بین می بری و سپس تمام اثاثیه شهر را در وسط آن جمع کرده و آتش می زنی و در پایان شهر را نیز به آتش می کشی و ویران می کنی.
در سفر تثنیه باب دوم می خوانیم یهوه خدای ماسیحون ملک خشبون را به دست ما سپرد .او را با پسرانش و همه ی قومش از بین بردیم و تمامی شهرهایش در آن وقت را گرفته، مردان و زنان و اطفال هر شهر را هلاک کردیم و یکی را باقی نگذاشتیم و بهایم را با غنایم آن شهرها به غارت بردیم در میان چنین خشونت هایی در جنگ می توان نشانه های تلاش انسان برای کاهش خشونت را نیز مشاهده کرد.
2.12.1.2ـ مسیح
متأسفانه علی رغم این که مقررات اصیل از هر گونه استفاده از زور به دور می باشد ،کشیشان و پاپ های مسیحی برای نشر عقاید و حفظ جایگاه خویش به ارتکاب فجیع ترین جنایات بشری دست زده اند. به ویژه در قرون وسطی با تشکیل دادگاه های تفتیش عقاید با انگزیسیون گرایشات به دور از انصاف خود را به منصفه ظهور رساندند. مسیحیت، در طول تاریخ نسبت به اسیران، بسیار سبعانه و با بی رحمی رفتار نموده است. مسیحیان در مقابل مسلمین آن ها را به زور وادار به قبول دین مسیح می کردند، سپس محکمه های تفتیشی آن ها حکم به سوزانیدن این مسیحیان تازه می داد. به بهانه این که واقعاً به دین مسیح در نیامده اند . البته این کار به تدریج صورت می گرفت ؛ زیرا نمی توانستند چندین میلیون عرب و مسلمین را یک باره بسوزانند. از این رو کشیش بزرگ طلیطله که در ضمن، رئیس محکمه های تفتیشی نیز بود دستور داد تمام اعرابی که دین مسیح را نپذیرفته ، از پیر ،جوان ،و زن و مرد ، کوچک و بزرگ همه را گردن بزنند. این در حالی است که مسلمین در برخورد با مسیحیان بسیار نرم خو و مهربان بودند. علمای مسیحیت نیز مبرای از این تنگ نظری و جحود اندیشی نبودند و همیشه لشکریان را بد ، عدم احترام به حقوق اسیران جنگی و بالاخص مسلمین تشویق می کردند. مثل؛ ویتوریا از علمای مسیحیت معتقد است که، باید کلیه اسیران مسلمان را بدون استثناء کشت و زنان و فرزندان آنان را به بردگی درآورد . هر چند این مسئله را در باب اسیران مسلمان بیان کردیم لکن مسیحیان با هم ملل و ادیان اینگونه رفتار می کردند و می کنند ،همان طور که هنوز چنین رفتارهایی در بین ایشان می توان دید.
2.1.2.2 -اسارت در گذر زمان و تاریخ ملل
در گذشتهپیش از آن که اسیران را به خدمت در خانواده ها داخل کنند, آن ها را می کشتند . دکتر جبرائیل البنا استاد پیشین دانشگاه پاریس و استاد فعلی کرسی تاریخ حقوق و حقوقِ جزا در دانشکده حقوق عراق، در کتاب تاریخ حقوق روم می گوید : آورده اند که چون بین مردمان قدیم جنگی در می گرفت حقّ کشتن دشمن مغلوب برای فاتح ایجاد می شد و بعضی از اقوام برای این که از دشمنان خود انتقام بگیرند و بر خنک کردن دل، آن ها را می خوردند . مانند :هنده مادر معاویه ( در جنگ احد ) ، جگر حمزه (ع) عموی پیامبر را خورد . و یا اینکه گروهی از اسیران را طعمه درندگان می کردند و سر یا دست و پایشان را می بریدند و سپس آتش می زدند، یا اینکه دست و پایشان را می بریدند و ایشان را کور می کردند. و در هرحال ضد انسانی ترین رفتارها را با آن ها روا می داشتند. اسیر کنندگان بی محابا به اذیت و آزار اسیران جنگی می پرداختند تا آنجا که آنان را میزدند و بر جسمشان ، قیر می ریختند و در حالی که زنده بودند، اجسامشان را قطعه قطعه می کردند یا ایشان را به صلیب میکشیدند و میسوراندند و به وی احترام نمیگذاشتند و خلاصه در قدیم با اسیر مثل کسی که حکمش قاعدتاً قتل می باشد رفتار می کردند.

در زمانی به جای قتل اسرا آنان را نگاه می داشتند . تا آنجا که در سال” 306 م “رسم الحاق بندگان به اراضی کشاورزی رواج یافت.از آنجا که در جنگ های بی حد و حصر ,رفته رفته بر تعداد اسیران افزوده می شد. و چون آزادی آنان ناممکن بود , از آنان در انجام کارها استفاده میکردند .برخی از آنان را در مزرعه ها به کار می گرفتند و بر زمین ملحق می ساختند. به طوری که تفکیک آنان از زمین غیر ممکن شد و هنگام معامله زمین, با زمین به فروش می رفتند . به برخی کارهای عمومی محول می شد.این دسته بردگانی بودند که، در خدمت دولت و معابد به سر می بردندو بخشی دیگر از اسرا، بندگان خصوصی اسر کنندگان می شدند لذا مکلف به انجام کارهای ارباب ها بودند.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

همچنین کنیزان (زنان اسیر) تقریباً در تمام دنیا کارهایی مشابه داشتند. خیاطی، آشپزی، رخت شویی و نانوایی به عهده کنیزان بود.کنیزان زیبا ودلربا ستارگان مجلس های عشرت اغنیا و توانگران بودند و معدودی نیز با احراز سمت هایی چون ؛گیس سفیدی، پرستاری و ندیمگی نسبت به سایرین صاحب احترام و آبرویی بودند .
در سراسر جهان تمام درآمد و منافع حاصله از نیروی کار و فعالیت اسرا متعلق به مالکین بود و سهم خودشان منحصر به همان لباس و غذایی بود که به میل و اراده مالکین بستگی داشت.
ملتها اسیران را بر کارهای دشوار وا میداشتند همانند فراعنه که در باره بنی اسراییل در طول حیاتشان روا میداشتند. آنان را ذبح میکردند و زنانشان را زنده نگاه میداشتند، تا اینکه از آنها در ساخت اهرام استفاده کنند . اگر کسی عاجز میشد او را میزدند یا می کشتند ،و به گرسنگی اسرا و زجر کشیدن آنها تحت شکنجه و سختی اهمیت نمی دادند.
درگذشته آزادی اسیران امری ناممکن بود، بر همین اساس, اسیرانی که حکم برده را داشتند ,جزء ارثیه محسوب می شدند. لکن اگر صاحبش به وی می گفت: پس از مرگ من آزاد هستی دیگر جزء ارث محسوب نمی شد.آنان به عنوان مهر و شیربهای عروس نیز رد و بدل می شدند. اسرا را کم تر به جنگ می فرستادند زیرا به آنان اعتماد نداشتند, ولی در جنگ از آنان کمک می گرفتند . در جنگ به برده از غنایم سهم نمی دادند و سهم برده از آنِ صاحبش بود.
رفتار غیر انسانی نسبت به اسیران جنگی تا قرن ها ادامه داشت و متأسفانه عقاید علمای حقوق بین الملل (مخصوصاً علمای غربی) توجیه کننده این اعمال بود. از جمله گروسیوس که ؛به عنوان بنیان گذار حقوق بین الملل معروف است، نظرات جالب توجهی در این باب دارد . « سرنوشت اسیران جنگی شبیه بردگان است » ، « کسی که در جنگ اسیر می شود حقّ فرار ندارد ». بالاخره در پایان قرن هفدهم، یعنی پس از جنگ سی ساله [مذهبی در اروپا] بود که تعریف اسیر جنگی از نظر حقوقی مشخص شد .
2.1.2.3.- اسارت در قرون وسطی
در دوران باستان و قرون وسطی، اسیر جنگی معنی و مفهوم امروزی را نداشت. اسیران جنگی و یا به طور کلی شکست خوردگان در جنگ، محکوم به قتل یا بردگی بودند. بردگی اسیران به این گونه بود که آنان از لحاظ جانی و مالی در اختیار شخص اسیر کننده و یا مقامات نظامی کشور اسیر کننده قرار داشتند و ایشان می توانستند به هر نحو که مایل بودند با آنان رفتار کنند. در این باب(رفتار ملل با اسیران در قرون وسطی)می توان به نمونه های زیر اشاره کرد:
یونانیان ؛ اسیر در یونان فاقد حقوق انسانی بود , منتسکیو به نقل از افلاطون در روح القوانین درباره اسرای جنگی ابراز عقیده می کند که؛ برده نمی تواند از حقّ دفاع طبیعی برخوردار باشد ، بدین معنی که اگر کسی به او حمله ور شد نباید از خود دفاع کند. وی نه تنها حقّ دفاع طبیعی را از برده سلب کرده که , حقّ دفاع را نیز برای او قائل نشده است. بدین مفهوم که نمیتوانست به دادگاه نیز برای دادخواهی مراجعه کند. فلاسفه یونان معتقد بودند که ؛ بشر بر دو قسم هستند اول آزادگان و دوم بردگان واین نوع اخیر فقط برای خدمت کردن به نوع اول آفریده شده اند. ارسطو نظام بردگی را یکی از ضروریات اجتماع بشری می دانست. یونانیان معتقد بودند که اگر کسی به بنده ای حمله کند او حقّ ندارد از خودش عکس العملی نشان بدهد و مطلقاً(چه آقا و غیر آقا) باید دست از پا خطا نکرده و به اصطلاح پشت به کمک بکند. رفتار یونانیان با بردگان نسبت به رومیان ملایم تر بود. اما یونانیان نیز با بردگان بدرفتاری می کردند و هم چون رومیان بردگان خود را به جنگ تن به تن وا می داشتند و حتی برده ای را برای مسابقات اجاره می کردند ولی با وجود بدرفتاری هایشان با بردگان نمی توان گفت که مانند رومیان خشونت اعمال می کردند . آنان حتی خشونت و بی رحمی را تا آن جا کشاندند که در
مواردی اسیران را کور می کردند. ارسطو معتقد بود: غیر یونانیان را برای تازیانه خوردن به یغما رفتن و برده شدن آفریده اند. یونانیان حتی خشونت و بی رحمی را تا آن جا کشاندند که در مواردی اسیران را با آتش گداخته کور می کردند جامعه خسته و توأم با خفقان بود, و اسیران برده ها را به حفر و استخراج معادن یا حمل ارابه و تخت روان، زراعت، گله داری، ابزار سازی و پاروزنی در کشتی ها شاغل بودند. گروهی نیز منشی، معلم، طبیب و مباشر امور ارباب بودند. نیرومندترین ها جدای انجام مسابقات و جنگ های تن به تن تربیت می کردند.
آلمان ؛رمضان لاوند در کتاب خود به نام (الحرب العالمیه الثانیه) ,نمونه ای از رفتار آلمانی ها با اسیران جنگی را به تصویر کشیده است و آن را با رفتار پیامبر اعظم (ص) مقایسه نموده و تصریح کرده است : « صدها هزار اسیر به سبب گرسنگی و امراض گوناگون طعم مرگ را چشیدند. کیتال پیشنهاد کرد که ،اسیران را با آهن داغ کنند . هم چنین سپهبد نون مانستین دستور داده بود که هیچ نوع غذایی به اسیران داده نشود. او غذا دادن به اسیران را کاری پست و مایه حقارت می دانست .وی آورده است، اما پیامبر خدا (ص) آمد,تا این پدیده شوم را به تدریج از بین برده و بساط این عمل شنیع را

دیدگاهتان را بنویسید