منابع و ماخذ پایان نامه رنگين، دلق، مِي، "

ارزشي ندارد، حرفش را قبول کن زيرا با نماز خواندن هاي سطحي و بدون حضور قلب، به مقصود اصلي و نهايي نخواهيم رسيد. حافظ در بيتي مي گويد:
دلق حافظ به چه ارزد به مِي اش رنگين کن وآنگهش مست و خراب از سر بازار بيار
(همان: 164)
دلق حافظ هيچ ارزشي ندارد بنابراين با مِي آن را رنگين کن. نتيجه مي گيريم رنگين کردن دلق يا سجّاده براي وقت و هنگامي است که بي ارزش تشخيص داده شود و الّا هيچ کس در حالت عادي آن را رنگين نمي کند که به مراحل بالاتر سلوک برسد. حافظ در بيت مورد بحث تمام حرفش اين است که صرف نماز خواندن با هر ترتيبي که شد، (عجله اي، بي حضور قلب، بدون تفکّر و تأمّل و…) ما را به معرفت و بندگي ناب نمي رساند. چرا که اگر اين گونه بود همه ي نماز خوان ها عارف بودند و واصل. در صدر اسلام ” خوارج ” به علت استمرار و تکرار در نماز خواندن و افراط در عبادات، دست و پاها و پيشاني شان پينه بسته بود در حالي که معلوم شد، دين هاشان فقط به درد همين دنيايشان مي خورد و بس.
از نظر گاه حافظِ عاشق، نمازي مورد قبول است که:
طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق به قول مفتي عشقش درست نيست نماز
(همان: 170)

دیدگاهتان را بنویسید