پایان نامه ارشد درمورد توسعه پایدار، توسعه پاید، شهر تهران، سلسله مراتب

گیرد، یکی از مهمترین و موثرترین تلاشها، عطف توجهات و مطالعات بر کانونهای کوچک شهری و به نوعی تعیین و ارزیابی نقش و کارکردهای آنها در توسعه منطقه‌ای است. وی در ادامه، با طرح سوالات و فرضیاتی، به بررسی و تحلیل دیدگاههای مطرح در این زمینه پرداخته و ‌‌همچنین با استفاده از انواع مدلها و روشهای آماری و اقتصادسنجی، به تجزیه و تحلیل یافته‌ها و در نهایت نتایجی نائل آمده است. برخی از این نتایج عبارتند از: بین نقاط و کانونهای شهری و روستایی منطقه خوزستان، بدون در نظر گرفتن مادرشهر اهواز، ارتباط و ‌‌همگونی شبکه‌ای برقرار است. به عبارت دیگر در شبکه شهری‌ـ‌روستایی منطقه، سکونتگاهها از حیث اداری، جمعیتی و کارکردی دارای ارتباط و تعاملات سلسله مراتبی و نظم نسبی فضایی‌‌ هستند؛ ‌شهرهای کوچک در منطقه مورد مطالعه می توانند به توزیع ارائه کارکردهای اقتصادی(خدماتی، کشاورزی و صنعتی) متناسب با ساختار شهری و جمعیتی خود اقدام کنند و لذا در بهبود و توسعه کل منطقه از یک طرف و حوزه نفوذ روستایی خود از طرف دیگر، تاثیرگذار باشند؛ شهرهای کوچک می‌توانند در جذب و اسکان سرریز جمعیتی و از این رو در بسامان سازی و تعادل نظام استقرار جمعیت موثر واقع گردند.
۲- رساله دکتری موسی کاظمی(۱۳۷۸) تحت عنوان ” ارزیابی توسعه پایدار در توسعه شهری-تحقیق موردی: شهر قم” جزء اولین پژوهش هایی است که با دید جغرافیایی و نگرش اجتماعی-اقتصادی به بررسی و ارزیابی روند توسعه شهری بر مبنای پارادایم پایداری پرداخته است. در این تحقیق با استفاده از روش اسنادی و میدانی برای ارزیابی و آزمون پایداری به تحلیل آمارهای جمعیتی، کاربری ها، تراکم و توزیع امکانات و مراکز خدماتی بین مناطق و حوزه های شهری پرداخته است. برای پاسخ به سوالات و آزمون فرضیات ابتدا برخی شاخص های اجتماعی- اقتصادی انتخاب شده است که نمایانگر برخی نیازها و مسائل مناطق و حوزه‌های شهر قم می باشند که ناپایداری اجتماعی را بوجود می آورند. سپس با روش امتیاز استاندارد موریس رتبه توسعه یافتگی مناطق و حوزه‌ها بدست آمده است. نتیجه تحقیق نشان دهنده پایداری در سطح کل شهر است، اما بر اساس شاخص های مورد استفاده ناموزونی هایی در شاخص توسعه انسانی و اجتماعی حوزه‌ها و مناطق شهر قم دیده می شود و ناپایداری شاخص های توسعه در ظرف زمانی مورد تأیید گردید(موسی کاظمی،۱۳۷۸).
۳- محمد رضا علی بابایی(۱۳۸۲) در پایان نامه خود با عنوان “نقش شهرهای کوچک در توزیع فضایی جمعیت: نمونه استان سیستان و بلوچستان” به ارزیابی پیرامون نظام سلسله مراتب شهری و بررسی نقش شهرهای کوچک در تعادل بخشی فضایی جمعیت استان سیستان و بلوچستان پرداخته است. نتایج این پژوهش نشان داد، نظام ارتباطی بین سکونتگاهی استان در قالب نظام سلسله مراتبی، متکی بر محوریت زاهدان استوار گردیده و سایر نقاط سکونتگاهی مورد مطالعه، نقش چندانی در این نظام شهری ندارند. این درحالی است که شهرهای کوچک استان درسال۱۳۶۵ و ۱۳۷۵به ترتیب ۲۱ و ۱۴درصد جمعیت را در خود جای داده بودند. در حالیکه این میزان در سال ۱۳۸۰ به ۲ درصد تنزل یافته است که نشان دهنده جایگاه ضعیف شهرهای کوچک در سلسله مراتب شهری استان می باشد. لذا با قبول تاثیر‌گذاری جمعیتی شهرهای کوچک در طول دوره ۶۵ تا ۷۵ و قبول نابرابریهای توزیع حال حاضر شبکه شهری استان می‌بایست در جهت متعادل کردن نظام شهری استان، توجه لازم به رده جمعیتی شهرهای کوچک مبذول گردد.
۴- طالشی. مصطفی(۱۳۸۳) در رساله دکتری خود با عنوان “ناپایداری سکونتگاههای کوچک کوهستانی: ناحیه آلاداغ در شمال خراسان” با دو روش اسنادی و میدانی ناپایداری سکونتگاههای کوچک کوهستانی را در این ناحیه بررسی کرده است. نتایج این پژوهش نشان داد که تخریب منابع تجدید شونده در سکونتگاههای کوچک کوهستانی، به صورت افسار گسیخته ای شدت یافته است. از اینرو برای تداوم بخشی به نقش عملکردی سکونتگاههای کوهستانی و پایداری فضایی آنها در عرصه های خرد و کلان بایستی بیش از هر چیز نگرشها و راهبردهای توسعه در سطح ملی و منطقه ای مجدداً مورد ارزشیابی و تجدیدنظر قرار گیرد، همچنین فعالیت های متنوع تولیدی در سطح ملی و ناحیه ای حمایت و ترغیب شوند. آنچه که می تواند به این مهم دامن زند، فعالیت مشارکت جویانه روستائیان در قالب تشکل های محلی-مردمی است که بایستی به صورت فراگیر ترویج و گسترش یابد.
۵- رساله دکتری اسماعیل صالحی(۱۳۸۴): تحت عنوان ” تحلیل کارآمدی ضوابط و مقررات شهرسازی در شکل گیری شهر پایدار(موردپژوهی: ضوابط و مقررات شهرسازی ملاک عمل در شهر تهران)”، تحقیق دیگری است که در ارتباط با موضوع پایداری شهری در ایران انجام شده است. این رساله دو فرض اساسی را راهنمای کار خود قرار داده است: الف) ضوابط و مقررات شهرسازی ملاک عمل شهر تهران، به صورت بنیادی در جهت ایجاد شهر خوب و پایدار، ناکارآمد است. ب) عوامل غیر بنیادی موجب ناکارآمدی ضوابط و مقررات ملاک عمل در ایجاد شهر پایدار شده اند. بررسی فرضیه اول نشان داده است که “به لحاظ مسائل و مشکلات ذاتی ضوابط و مقررات شهرسازی ملاک عمل شهر تهران، ضوابط و مقررات مزبور تقریباً به طور ذاتی ناکارآمد هستند و حتی در صورت اجرای کامل این ضوابط و مقررات نیز با شرایط موجود نمی توان انتظار شکل گیری شهر خوب و پایدار را داشت”. آزمون فرضیه دوم در پایان بررسی ها حاکی از این بوده است که ” عوامل و شرایط اختصاصی شهر و عدم تبعیت نسبی ضوابط و مقررات شهرسازی از آنها موجب تشدید ناکارامدی بنیادی ضوابط و مقررات شهرسازی ملاک عمل در تحقق شهر پایدار شده است”.
۶- مهدوی(۱۳۸۹) در رساله دکتری خود با عنوان “ارزیابی توسعه گردشگری روستایی در ایران(مورد: روستاهای تاریخی و فرهنگی کشور) با هدف توسعه روش عملی ارزیابی و پایش پیشرفت به سوی توسعه پایدار گردشگری روستایی(SRTD) بر حسب کیفیت سیستم انسلنی و طبیعی و با استفاده از روش شناسی توصیفی-تحلیلی و پیمایش به ارائه شاخص‌ها و معیارها با نظرخواهی از خبرگان برای اندازه‌گیری پایداری گردشگری در روستاهای تاریخی-فرهنگی ایران پرداخته و سپس با استفاده از شاخص‌های استخراج شده در قالب پرسشنامه به صورت میدانی و با نظرخواهی از مردم، مسئولان و گردشگران به ارزیابی و اندازه گیری پیشرفت بسوی پایداری گردشگری در روستاهای تاریخی- فرهنگی کشور در محدوده زمانی مشخص بوسیله بارومتر پایداری پرداخته است. نتایج بدست امده از تحقیقات میدانی و ارزیابی شاخص های مذکور در سطح روستاهای مورد مطالعه، بیانگر این مطلب است که ابعاد اجتماعی و اقتصادی گردشگری از پایداری بیشتری نسبت به بعد محیطی در روستاهای مورد مطالعه برخوردارند و همچنین این روستاها از سطح پایداری نسبتاً ضعیفی برخوردارند. لذا در جهت رفع ناپایداری ها می بایست اصول و الزامات رویکرد توسعه پایدارگردشگری در سیاست ها و برنامه های اجرایی به کار گرفته شود تا از این طریق توسعه گردشگری در نواحی روستایی و به خصوص روستاهای تاریخی فرهنگی کشور پایدار گردد.
۷- سید هادی حسینی در رساله دکتری خود در سال ۱۳۸۹ با عنوان “الگوسازی پایداری توسعه‌ی شهر میانی سبزوار”، وضعیت پایداری شهر سبزوار را مورد بررسی قرار داده است. روش تحقیق این رساله مبتنی است بر بهره گیری از روشی ترکیبی که شامل استفاده از روشهای اسنادی، مصاحبه و مشاهده و روش پیمایشی (پرسشنامه ای) است. تکنیک های مورد استفاده برای تجزیه و تحلیل اطلاعات مشتمل هستند بر آزمون آلفای کرونباخ، ضریب همبستگی رتبه ای اسپرمن و ضریب همبستگی رتبه ای کندال، آزمون t تک نمونه ای، مدلی تحلیلیSWOT، تحلیل سلسله مراتبی AHP و تکنیک دلفی. در این پژوهش مجموعه ای از شاخص‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، کالبدی و زیست محیطی مبنای تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهند که بر اساس شاخص های منتخب که بالغ بر ۵۰ شاخص می باشد و تحلیل داده های پرسشنامه ای، شهر سبزوار در شرایط کنونی در وضعیت ناپایداری بسر می برد و این ناپایداری بخصوص در زمینه های مدیریتی، اقتصادی و طبیعی بارزتر است. نبود مدیریت یکپارچه شهری و عدم استفاده از نظرات شهروندان، نرخ بالای بیکاری و ناپایداری بخش قابل ملاحظه ای از درآمدهای شهرداری سبزوار و قرارگیری شهر در محدوده با خطر نسبی بالای زلزله به همراه کمبود منابع آبی شهر از جمله اصلی ترین عوامل دخیل در ناپایداری شهر سبزوار هستند. متأسفانه قابلیت های بالقوه شهر مانند گردشگری و آموزش عالی در برنامه ریزی های چندان مورد توجه قرار نگرفته است. در پایان این رساله با استفاده از نگرش برنامه ریزی راهبردی و بهره گیری از روش های تصمیم گیری چند معیاره و تحلیل SWOT اقدام به تدوین راهبردها و راهکارهای توسعه شهر و اولویت بندی آنها گردید.
۸- تیموری(۱۳۸۹)در اثری تحت عنوان “چالشهای توسعه پایدار کلانشهر تهران.مطالعه موردی:منطقه ۱۷ شهرداری تهران” با استفاده از منطق فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی و بهره گیری از ۲۰ شاخص مختلف اقتصادی – اجتماعی و کالبدی? به سنجش پایداری منطقه ۱۷ شهرداری شهر تهران پرداخته است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که وضعیت پایداری محلات شهری منطقه ۱۷ تهران در سطوح متوسط و پایین از آن قرار دارند. از جهت پایداری، محله فلاح در وضعیت متوسط قرار دارد که بهترین وضعیت را در بین محله ها دارد و بدترین وضعیت از جهت پایداری برای محله بلورسازی می باشد.
۹- سرور و موسوی(۱۳۹۰) در مقاله ای با عنوان “ارزیابی توسعه پایدار شهرهای استان آذربایجان غربی” با استفاده از مدلهای کمی برنامه ریزی از جمله تصمیم گیری های چندمعیاره تاپسیس، ضریب آنتروپی و ضریب پراکندگی وبا استفاده از ۵۰ شاخص جمعیتی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، بهداشتی- درمانی ، زیربنایی، حمل و نقل و ارتباطات و کالبدی به ارزیابی ۳۶ شهر استان آذربایجان غربی پرداخته اند. نتایج تحقیق بیانگر توسعه شهرهای بزرگ و عدم توسعه شهرهای کوچک است .همچنین به لحاظ توسعه کلی، الگوی فضای ناحیه ای در پهنه استان، الگوی مرکز- پیرامون است. یعنی هرچه قدر به طرف شهرهای بزرگ به لحاظ جمعیتی، اداری و اقتصادی نزدیک تر شویم شهرها توسعه یافته تر می شوند.
۱۰- عبدالله رازدشت(۱۳۹۰)، در پایان نامه خود با عنوان ” تحلیل شاخص های توسعه پایدار شهری در شهرهای کوچک مورد: شهر دهدشت” به ارزیابی و تحلیل شاخص های توسعه پایدار شهری در ابعاد محیطی، اقتصادی-اجتماعی و کالبدی شهر دهدشت در شهرستان کهگیلویه و بویراحمد و مقایسه این شاخصها با مناطق شهری کشور پرداخته است. این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، ۵۴۹۰۲ نفر جمعیت داشته است. نوع پژوهش در این پایان نامه کاربردی-توسعه ای و روش مطالعه تحلیلی و توصیفی است و از مدلهای کمی سطح بندی(تصمیم گیری) نظیر AHP&

دیدگاهتان را بنویسید