سایت مقالات فارسی – 
تبیین رابطه بین عدم قطعیت اطلاعات و ریسک سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار تهران- قسمت  …

سایت مقالات فارسی – تبیین رابطه بین عدم قطعیت اطلاعات و ریسک سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار تهران- قسمت …

اطلاعات حسابداری و گزارشگری مالی
اطلاعات حسابداری مدیریت و عملیاتی معمولا برای استفاده کنندگان داخلی مثل کارکنان ومدیران واحد های تجاری مفید است و اطلاعات حسابداری مالی برای گروه های ذینفع خارج از واحد های تجاری مانند سهامداران ،بانکها ،سایر اعتباردهندگان و نهادهای دولتی فراهم می گردد.
سهامدارانی که سرمایه شرکت را تامین کرده اند علاقمند به نحوه کار و آگاهی از نتایج عملیات شرکت هستند اگر آنها قصد فروش سهام خود را داشته باشند باید بتوانند بر مبنای اطلاعات حسابداری مالی ارزش واقعی سهام خود را برآورد کنند.اگر شرکت قصد وام گرفتن داشته باشد بانک یا دیگر اعتبار دهندگان باید بتوانند وضعیت اقتصادی شرکت را ارزیابی کنند آن را از حسابداری که با پردازش و گزارش اطلاعات مالی برای تامین نیازها و خواسته های استفاده کنندگان برون سازمانی و فراهم کردن مبانی لازم برای تصمیم گیری آنان سر و کار دارند اصطلاحا حسابداری وگزارشگری مالی نامیده می شوند.(کرمی ،1389، 16)
عمده ترین اهداف گزارشگری مالی
هدف اصلی گزارشگری مالی بیان رویدادهای اقتصادی موثر بر وضعیت و عملکرد واحد تجاری برای استفاده کنندگان برون سازمانی جهت کمک به آنان در اتخاذ تصمیمات اقتصادی است ابزار انتقال این اطلاعات به اشخاص مزبور عمدتا صورتهای مالی است که محصول نهایی فرآیند حسابداری و گزارشگری مالی محسوب می شود اصول پذیرفته حسابداری تهیه سه گزارش را الزامی می سازد: ترازنامه،سود و زیان و صورت جریان های نقدی.
هدف های عمده حسابداری و گزارشگری مالی خارجی عبارت است از:
گزارشگری مالی باید اطلاعاتی را فراهم سازد که برای تصمیم گیرندگان و اعتباردهندگان فعلی و بالقوه و سایر استفاده کنندگان در تصمیم گیری های سرمایه گذاری و اعطای اعتبار و سایر تصمیمات مشابه ، مفید واقع شود.
گزارشگری مالی باید اطلاعاتی را فراهم سازد که سرمایه گذاران یا اعتباردهندگان و سایرین را در ارزیابی مکان دسترسی به میزان وجوه و همچنین ارزیابی ،زمان بندی و ابهام در مورد چشم انداز آتی جریان وجوه نقد به واحد تجاری ،کمک کند.برآورد انتظارات سرمایه گذاران در واحد تجاری یا اعطای اعتبار به آن یا سایر موارد ، به شدت به دور نمای نقدینگی آتی واحد های تجاری بستگی دارد.
گزارشگری مالی باید اطلاعاتی را در مورد منابع اقتصادی واحد تجاری،حقوق نسبت به منابع مزبور (تعهدات واحد تجاری در مورد انتقال منابع به سایر اشخاص یا صاحبان سهام ) و اثرات رویدادها و شرایطی که منابع و حقوق مزبور را تغییر می دهد.
منعکس کننده دستاوردهای مالی واحد تجاری طی یک دوره مالی می باشد.
هدف شماره (1) فوق در برگیرنده کلیه اطلاعات حسابداری می شود اما سایر اهداف هر کدام بیانگر یک نوع از صورت های مالی می باشد.هدف (2) بیانگر انتظار از صورت جریان نقدی عملیاتی ،هدف شماره (3) مربوط به ترازنامه و هدف شماره (4) مربوط به صورت سود و زیان است.
از آنجایی که یکی از هدف های حسابداری و تهیه صورت های مالی ، فراهم کردن اطلاعات سودمند به منظور تسهیل تصمیم گیری است، یکی از ویژگی های کیفی اطلاعات حسابداری،نیز سودمندی در پیش بینی است.معیار ارزش پیش بینی ،احتمال وجود ارتباط بین رویدادهای اقتصادی مورد علاقه تصمیم گیرنده و متغیر های پیش بینی کننده می باشد. این مفهوم از مدل های ارزشیابی سرمایه گذاری استخراج شده است اگر اطلاعات حسابداری برای تصمیم گیری سودمند باشد باید امکان پیش بینی بعضی از رویدادهایی را فراهم کند که به عنوان داده های ورودی مدل های تصمیم گیری استفاده می شود.
برای تحقق هدف های حسابداری و گزارشگری مالی باید اطلاعات بسیار متنوعی درباره واحدهای تجاری فراهم آید که این مستلزم تهیه و ارائه چندین صورت مالی است.به بیان دیگر ،هدف های گزارشگری مالی ایجاب می کند که مجموعه کاملی از چندین صورت مالی مجزا و در این حال مرتبط با یکدیگر، ارائه شود. هر یک از صورتهای مالی اساسی به طور جداگانه و همچنین صورتهای مالی اساسی ،در مجموع،در تحقق هدف های گزارشگری مالی نقش دارند علاوه بر این نقش ، نقش اجزای متشکل هر یک از صورت های مالی اساسی را در تامین هدف های مزبور نباید نادیده گرفت.(کرمی،1389،17 )
اهمیت گزارشگری مالی از دیدگاه FASB
گزارشگري مالي بايد تأمين‌کننده اطلاعاتي باشد که براي تصميم‌گيري اقتصادي سرمايه‌گذاران و اعتباردهندگان بالفعل و بالقوه و تجزيه و تحليل عوامل و پارامترهاي مختلف اقتصادي در خصوص مشارکت و انجام سرمايه‌گذاري مفيد بوده و همچنين نيازهاي اطلاعاتي مديريت و ساير استفاده‌کنندگان را فراهم آورد، لذا اهدافي که توسط FASB تعيين شده‌اند به شرح زير مي‌باشند:
گزارشگري مالي، مي بايست اطلاعات مربوط به عملکرد مالي واحد اقتصادي را طي يک دوره مالي بصورت مطلوب ارائه کند. ارزيابي کارايي و حفظ امانت و ايفاي نقش مباشرتي مديران واحدهاي اقتصادي، از جمله موارد اساسي مورد توجه دولت، کارکنان و ساير استفاده‌کنندگان است و لذا گزارشگري مالي بايد دربردارنده اطلاعاتي باشد که اين ارزيابي را هرچه بيشتر و بهتر ميسر سازد.
گزارشگري مالي ميبايست اطلاعات مربوط به منابع اقتصادي و محل تأمين اين منابع، همچنين تأثير معاملات، حوادث و شرايطي را که منجر به تغيير اين منابع ميگردد، نشان دهد. ارزش افزوده در واحدهاي اقتصادي، از جمله اطلاعات با ارزش در عملکرد مالي و توليدي اس

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

ت که بيشتر استفاده‌کنندگان گزارش‌هاي مالي براي تأمين اهداف مختلف به آن نياز دارند لذا گزارشگري مالي ميبايست دربردارنده اطلاعات کامل در زمينه ارزش افزوده در توليدات و خدمات باشد (شامل ارزبري، صرفه جويي ارزي و ارزش افزوده داخلي)
گزارشگري مالي بايد ارائه‌کننده اطلاعاتي در زمينه منافع کارکنان، کارايي آنها و همچنين اطلاعات مربوط به تأمين ايمني و سلامت آنها باشد.
گزارشگري مالي بايد دربردارنده اطلاعاتي در زمينه کوششهاي مؤسسه در جهت حفظ محيط زيست و ساير فعاليتهاي اجتماعي و فرهنگي باشد.
گزارشگري مالي بايد دربرگيرنده توضيحات لازم درباره اطلاعات ارائه شده باشد، تا استفاده‌کنندگان را در درک اطلاعات ياري دهد. با توجه به اينکه مديريت واحدها به‌دليل حضور مستقيم در جريان فعاليت واحدهاي اقتصادي، نسبت به ساير استفاده‌کنندگان، از اطلاعات بيشتري برخوردار مي‌باشند، اغلب مي‌توانند با تکيه بر موارد خاص از طريق ارائه، شرح و بسط کامل تر حوادث و شرايطي که تأثير قابل توجهي بر وضعيت مالي دارند، درجه اهميت و ارزش اطلاعات را افزايش داده و يا تحت تأثير قرار دهند. همانطور که ملاحظه گرديد تصميم‌گيري نقش محوري در تئوري حسابداري داشته‌است. به‌طوري که در تعاريف ارائه شده از حسابداري نيز بر اين مسأله تاکيد شده است.
AAA: حسابداري فرآيند تعيين، اندازه‌گيري و پردازش اطلاعات اقتصادي است به نحوي که شرايط قضاوت و تصميم گيري آگاهانه استفاده کنندگان را فرآهم آورد.
APB: وظيفه حسابداري فرآهم آوردن اطلاعات عمدتاً کيفي با ماهيت مالي در مورد واحدهاي اقتصادي است به نحوي که براي تصميم گيريهاي اقتصادي مفيد باشد.
FASB: نقش گزارشگري مالي در اقتصاد فراهم آوردن اطلاعاتي است که براي تصميم‌گيريهاي تجاري و اقتصادي مفيد باشد.
بطور خلاصه هدف اوليه از گزارشگري مالي تهيه اطلاعاتي در زمينه عملکرد واحد تجاري است که از طريق اندازه‌گيري سود و اجزاي آن بدست مي‌آيد.(قناتی،1389، 26)
گزارشگری مالی و ارزیابی توانایی پرداخت دیون
در سال 1978 انجمن حسابداران رسمی امریکا بیانیه ای تحت عنوان “گزارشگری مالی و ارزیابی قدرت پرداخت دیون ” را که توسط پروفسور گلوید نوشته شده بود، منتشر نمود.پروفسور گلوید در این بیانیه ایراداتی را به صورت تغییرات در وضعیت مالی مطرح نمود که عبارت است از :
اهداف صورت تغییرات در وضعیت مالی نامشخص است.
مفهوم تمام منابع مالی تعریف نشده است.
محاسبه”وجوه ناشی از عملیات ” به روش غیر مستقیم برای عموم استفاده کنندگان از صورتهای مالی ،غیر قابل فهم است.
سرمایه در گردش مبنایی مناسب برای ارزیابی قدرت پرداخت دیون نیست.
در طی همین دوران جامعه حرفه ای شاهد عدم توانایی صورت تغییرات در وضعیت مالی بر مبنای سرمایه در گردش در ارزیابی قدرت پرداخت دیون بنگاه های تجاری بود بسیاری از موسسات علیرغم وجود سود خالص و سرمایه در گردش مناسب، ورشکست شدند. نمونه کلاسیک این مساله شرکت دیلیو .تی گرانت بود.
هیات تدوین استانداردهای حسابداری مالی در بیانیه مفاهیم حسابداری بیان نموده که صورت گردش وجوه نقد می بایستی دارای نقاط مثبتی باشد که به استفاده کنندگان در بر طرف نمودن نیازهایشان کمک نماید در این رابطه آمده است :
اطلاعات سودمندی را در مورد فعالیت های بنگاه در تحصیل وجه نقد از طریق عملیات جاری به منظور باز پرداخت بدهی ها ، تقسیم سود یا سرمایه گذاری مجدد به منظور حفظ یا توسعه ظرفیت عملیاتی، در مورد فعالیت های تامین مالی چه از طریق استقراض و چه از طریق صاحبان سرمایه و همچنین در مورد فعالیت های سرمایه گذاری یا پرداخت های نقدی ارائه می کند. استفاده های مهم از اطلاعات مربوط به دریافت ها و پرداخت های نقدی جاری به منظور کمک کردن به دست یابی به عواملی همچون نقدینگی بنگاه ، انعطاف پذیری مالی ، سود آوری و ریسک می باشد.(همان منبع،28)
شفافیت و اطمینان به اطلاعات
شفاف سازي اطلاعات مالي
شفافيت عبارت است از ” افزايش جريان به موقع و قابل اتكا اطلاعات اقتصادي، مالي ، اجتماعي و سياسي كه در دسترس همه ذي نفعان مربوط باشد”. هم چنين ويشواناث و كافمن ( 1999 ) عدم شفافيت را به عنوان “ممانعت عمدي از دسترسي به اطلاعات، ارائه نادرست اطلاعات يا ناتواني بازار در كسب اطمينان از كفايت مربوط بودن و كيفيت اطلاعات ارائه شده ” تعريف كرده اند. يكي از محققين شفاف سازي را بدين صورت تعريف مي كند “لغو كردن پوشيدگي و رازداري، و پوشيدگي و رازداري عبارتست از تلاش براي مخفي كردن بعضي از رفتارها و فعاليت ها براي اينكه گروه يا افرادي خاص از اين پوشش منتفع شوند.” (سینایی وداوودی،1392،45)

برچسب گذاری شده با: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,