نظریاتی در مورد روش های پرورش بچه

 

در ادامه نظریاتی در رابطه با روش پرورش بچه مطرح می شه.

 

  1. نظریه پروسه تخریبی خونواده

یکی از جنبه های اساسی اثر خونواده، روابط والدین-فرزندانه. روابط نادرست والدین با فرزندان خطر مشکلات روانی فرزندان رو زیاد می کنه. پترسون[۲] (۱۹۸۶) به بررسی الگوهای روابط والدین-فرزندان و اثر اون بر مشکل رفتاری فرزندان پرداخت. اون نظریه پروسه تخریبی خانوادگی رو به عنوان عامل اصلی ایجاد کننده مشکل رفتاری در فرزندان ارائه داد. پترسون هم اینکه دریافت که فرزندان سخت فرامین منفی مبهم تری دریافت می کنن. پترسون و بنک[۳] (۱۹۸۶، به نقل از اسماعیلی، ۱۳۸۲) نشون دادن که مهمترین مشکل در مهارتای والدین عبارت از نظارت ضعیف، سرزنش، تهدید و نق زدن به فرزندان و استفاده زیاد از تنبیه بدنیه که به نظر برابر روش های پرورش بچه مستبدانه و آسون گیرانه در نظریه بامرینده.

مشکلات

 

  1. نظریه پذیرش- رانده والدین

نظریه پذیرش-رانده والدینی[۴] یه نظریه ارتباطیه که تلاش می کنه یافته های کلی پذیرش و رانده کودک از طرف والدین رو بر رشد رفتاری، شناختی و هیجانی کودک توضیح بده و کارکرد شخصیت فرد در بزرگسالی رو با پذیرش-رانده والدین پیش بینی کنه. هم اینکه، این نظریه تلاش می کنه، توضیح بده که به چه دلیل بعضی از کودکان توانایی بهتری نسبت به بقیه کودکان واسه موافق شدن با اثرات داغون کننده رانده و بدرفتاری و خشونت دارن. این تئوری بر رابطه بین پذیرش-رانده والدین و رفتارای با معنی در اجتماع متمرکزه (رحمانیان، ۱۳۸۰).

از نظر مفهومی، روی همرفته، پذیرش و رانده والدین از ابعاد گرمی والدینه. والدین پذیرا از نظر PART والدینی هستن که دوستی یا محبت بیشتری رو به صورت کلامی یا فیزیکی به کودکان نشون میدن و والدین رانده کننده در این دیدگاه، والدینی هستن که کودکانشون رو دوست ندارن، اون­ها رو تقبیح می کنن یا کودکانشون از اون­ها می رنجند. “رانده” در تموم دنیا خود رو به دو روش اصلی نشون میده. یعنی، تو یه شکل به صورت دشمنی و خشونت والدین و در شکل دیگه با ندیده گرفتن و فرق گذاردن بین کودک و بقیه (رانر[۵]، ۱۹۸۴، به نقل از رحمانیان، ۱۳۸۰). هر دو نوع سبک رانده والدین (طردی که به شکل دشمنی (خشونت) نشون داده می شه و هم طردی که به شکل بی تفاوتی/ ندیده انگاری ظاهر می شه) مضر هستن. هر دو شکل رانده با غیاب دلبستگی والدینی و نشونه های عینی، این احساس رو به کودکان تلقین می کنه که رانده شدن یا دوست داشته شده نیستن.
محبت

و در آخر، این­که سبک والدینی رانده (هر دو صورت اون) خود به دو شکله: ۱- به صورت ذهنی از طرف کودک تجربه می شه و یا این­که ۲- واسه هر مشاهده گر خارجی این رانده میشه دید.

این تئوری (رانر، ۱۹۸۴، به نقل از رحمانیان، ۱۳۸۰) پیش بینی می کنه کودکانی که رانده شده یا سوء رفتار هیجانی داشته باشن، بیشتر تمایل دارن به خشونت متوسل شن و واسه حل مسائل خود به دشمنی و رفتارای خشن روی بیارن. این­ها آدمایی وابسته هستن و اگه هم جداگونه باشن، دارای حالات دفاعی هستن، اعتماد به نفس و کفایت خود[۶] اون­ها آسیب دیده، از نظر هیجانی آسیب دیده و ناپایدار بوده و از این دید به بقیه وابسته نیستن و دید منفی به دنیا دارن.

اعتماد به نفس

چه عواملی توانایی کودک رو واسه موافق شدن و کنار اومدن با والدین رانده کننده بالا می بره؟ طبق نظریه PART عامل اول “احساس روشن داشتن از خود”[۷] است که به وسیله خود شخص یا بقیه ایجاد می شه و ممکنه، به کودک کمک کنه تا با اثرات منفی به وجود اومده توسط رانده والدین موافق شه. عامل دوم اون هستش که اگه کودک بتونه بفهمه که به چه دلیل مادرش اینجور اعمال یا احساسی نسبت به ایشون داره، بهتر می تونه با رفتار مادرش موافق شه. عامل سوم هم عبارتند از این که اون دسته از کودکانی که فکر می کنند دست کم می تونن بعضی حوادث دور و بر خود رو کنترل کنن، یا دست کم خودشون و بعضی از صفات شخصیتی شون رو بیشتر می تونن کنترل کنن، بهتر می تونن با رانده والدین کنار بیان. در نظریه PART به این دسته از کودکان خود-تعیین کننده[۸] می گن. انگار عوامل اجتماعی دیگری هم توانایی کودک رو واسه موافق شدن با والدین رانده کننده بالا برد؛ مثلاً بعضی از این کودکان تلاش می کنن تا اون­جا که ممکنه اوقات کمتری رو با والدین رانده کننده خود بگذرونن، یا یه سری های دیگه از این کودکان افراد دیگری رو جانشین والدین خود میسازن. کودکانی که با این موقعیت (داشتن والدین رانده کننده) بهتر بتونن موافق بشن، به طور مشخصی بیشتر می تونن که شخصیت بهتری در بزرگسالی در خود بسازن. این کودکان موافق شده با والدین رانده کننده، از نظر سلامت هیجانی در حالتی بین کودکان قبول شده و کودکان رانده شده­ای که توانایی سازگاری با این موقعیت رو نداشته­ان، قرار دارن (رحمانیان، ۱۳۸۰).

[۱]- Keltikangas-Jarvinen, Kivimaki, & Keskivaara

[۲]- Patterson

 

[۳]- Bank

[۴]- Parental Acceptance Rejection Theory (PART)

[۵]- Rohner

[۶]- self- adequacy

[۷]- clear sense of self

[۸]- self- determined