درونگرایی

تازگیا شکست های کمی واسه درونگرایان وجود داشته. همونطور که می دونین درونگرایان همون هایی هستن که از تنها بودن انرژی می گیرند تا تعاملات اجتماعی؛ و همیشه بوسیله برونگرایان و کسائی که جمعیت دوست تر هستن مورد سرزنش قرار می گیرند.

به گزارش آلامتو به نقل از prevention؛ طبق پژوهشی جدید، سیستم ایمنی اون ها در مقایسه با سیستم ایمنی برونگراها توانایی کمتری واسه روبرو شدن با وسعت متنوعی از عوامل مریضی زا داره، به احتمال زیاد به خاطر این که اونا در فعالیت های جمعی که محل مجموعه متنوعی از میکروب هایی حساب می شن که در آخر موجب ارتقای قدرت سیستم ایمنی می شن معمولا شرکت نمی کنن.

مطالعه دومی نشون می دهد که افراد درونگرا درجات بالایی از مشکل کارکرد جنسی دارن، که دلیل اون تا اندازه ای مربوط به کمتر قرار گرفتنشان در برابر تجربه های جدیده.

تحقیق اول این مطلب رو به ما می رساند که درونگرایان بیشتر در برابر افسردگی هستن. بیچاره درونگرایان!

اما قبل از اون که درونگرایی رو به عنوان یه خطر بهداشتی بگیم، بالاتر از همه ی بدگویی های عجیبی که درباره این مردم ساکت روا داشتیم، بهتره به معنی متن توجه کنیم.

دکتر لوری هلگو، روانشناس، استادیار دپارتمان روانشناسی و خدمات انسانی کالج Davis & Elkins و نویسنده کتاب قدرت درونگرا می گوید: «وقتی که ما به اون تحقیق می نگریم، باید سوگیری فرهنگیمان رو در نظر بگیریم. خیلی از درونگرایان نگران عجیب بودن رفتارشون هستن چون ممکنه به شکلی مخالف با هنجارهای فرهنگی در این کشور به نظر برسه، اما در فرهنگ های دیگه، مثل فرهنگ آسیایی، ساکت بودن و از تنهایی لذت بردن به عنوان رفتار عجیب و غامض شناخته نشده.»

به زبون دیگه، محققان در نقاط دیگری از جهان ممکنه حتی به فکر اینم نیفتاده باشن که تمایزی این چنینی بین تیپ های اجتماعی به وجود بیارن و در واقع، فعالیت روشن درونگرایان درون نگری و خودکاوی به این تیپ شخصیتی امتیازات زیادی می بخشه. چند مورد رو برمی شماریم:

شانس کمتر واسه چاقی

تو یه مطالعه باحال، محققان در آزمایشگاه غذا و برند کورنل این موضوع رو که اندازه کاسه صبحونه روی اندازه غلات صبحونه و شیری که کودکان مدرسه ای خودشون سرو می کنن تاثیری داره یا نه، مورد آزمایش قرار دادن.

وقتی که از کاسه بزرگتری استفاده شد، کودکان برون گرا (بر اساس گفته معلمشان) واسه خود ۳۳ درصد بیشتر از همکلاسیان درونگرا صبحونه سرو کردن، به احتمال زیاد به خاطر این که اون ها به راهنمای محیطی اعتماد کردن تا به یه راهنمای داخلی.

محققان فکر کردن که مانوس شدن با راهنماهای داخلی می تونه همون چیزی باشه که به درونگرایان کمک می کنه تا از پرخوری یهویی دوری کنن.

مزیت رهبری

فرد برونگرایی که معمولا در راس توجه افراد در ملاقات ها قرار می گیرد، حتما هوشمندانه ترین ایده ها یا بیشترین توانایی واسه رهبریت یه جمع رو نداره.

در سال ۲۰۱۲، محققان مدیریت در وارتون به این نتیجه رسیدن که رهبران درونگرا بیشتر می تونن یافته های بهتری تحویل بدن، چون به جای ارتقای ابتکارات پرسروصدا، تمایل بیشتری دارن که به همکاران با استعداد اجازه پیاده کردن افکارشون رو بدن.

دکتر هلگو می گوید: «درونگرایان می تونن از استعدادهای کارمندانشان باخبر شن و اون ها رو بیرون بکشن؛ نه اینکه خیلی راحت پرسروصداترین افراد گروه رو قبول کنن.»

خطر پایین تر واسه تصادفات احمقانه

فرد درونگرا، که تمایل داره قبل از حرف زدن و اقدام، فکر کنه، کمتر در برابر رفتار آنی بدون فکر کردن که می تونه موجب نوشیدن بسیار زیاد الکل شه، یا مثلا، باعث عبور از چراغ قرمز شه، قرار می گیرند. دکتر هلگو می گوید: «مشکلات با الکل و تصادفات و . . . اون ها بیشتر واسه کسائی اتفاق می افتند که برون گرا هستن. »

فضا واسه خلاقیت

خلاقیت افراد درونگرا creativity

برونگرایان شدیدا با هنجارهای اجتماعی هماهنگ هستن چون اونا واسه اجتماعی بودن، جلب توجه و مورد تایید قرار گرفتن بوسیله همتایان، انگیزه بالایی دارن. این می تونه خلاقیت اون ها رو کم کنه. دکتر هلگو می گوید: « درونگرایان، تحت تاثیر هرآنچه که بقیه انجام میدن، قرار نمی گیرند و اینطوری از ایده های نوین استقبال می کنن.

روانشناسان Csikszentmihalyi و Gregory Feist بیان داشته ان که درونگرایان می تونن خلاق تر باشن چون با گذروندن زمان خود در تنهایی احساس راحتی می کنن که این از مستلزمات مهم خلاقیته. دکتر هلگو می گوید: «دلایل بسیاری هست که نشون می دهد احساس مریضی و دلتنگی مقدمه ای واسه خلاقیته، و درونگرایان بیشتر از تنهایی که احساس مریضی و دلتنگی می آورد، استقبال می کنن.»

قدرت های تفکر عمیق

تحقیقات عکسبرداری مغزی نشون داده که وقتی که عمل پردازش در مغز انجام می شه، در مغز درونگرایان بیشتر مناطقی فعال تره که اطلاعات پردازش می کنن، معنا میدن (واسه اشیا معنا تعریف می کنن) و مشکلات رو حل می کنن.

دکتر هلگو می گوید: «یه فرد درونگرا که تو یه جلسه ساکته ممکنه در حال توجه عمیق به همه چیز، ایجاد ارتباطات ذهنی و پردازش عمیقتری باشه.»

دلایلی مبنی بر اینکه درونگرایان در فعالیت های آکادمی بهتر عمل می کنن و هم اینکه در انجمن های استعدادهای نورانی انجمن هایی که همه حس برتری یا باور به توانایی های شخصی رو تو یه فرد زیاد می کنن حضور پررنگ تری دارن، هست. و خبر عجیب این که تحقیقات آخرسر رابطه بین احساسات خود تواندهی شده (براساس تفکرات خود و اعتماد به نفس) و سلامتی بهتر به اثبات رسانیده ان.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری با انگیزه کار کنیم؟

اختصاصی روانشناسی شخصیت شناسی