شاید محدودیتای کیفیت و سرعت اینترنت در ایران موجب شده باشه پلتفرمای استریم ویدیو اون طور که باید و شاید شناخته شده و محبوب نباشن، اما این جور سرویسا الان به یکی از پر کاربردترین و البته پرطرفدارترین رسانه های عموم جهان تبدیل گردیده ان.

در کنار مجموعه خیلی زیاد سرویسایی که الان به وسیله اینستاگرام، فیسبوک، یوتوب و بقیه شبکه های اجتماعی ارائه می شن، بیشترین کاربرد لایو استریم به بازیای ویدیویی اختصاص داره.

همونطور که شایدً میدونید یکی از محبوب ترین پلتفرمای استریم ویدیو در صنعت گیم «Twitch» است؛ این شبکه زنده که واسه «آمازون» بوده و از سال ۲۰۱۱ میلادی راه اندازی شده، الان هفتاد و ششمین سایت پربازدید دنیا حساب می شه و خواب رو از چشم بعضی از گیمرهای دنیا ربوده س.

محبوبیت توییچ از اکتبر سال ۲۰۱۳ میلادی در راه پیشرفت قرار گرفت تا جایی که در فوریه ۲۰۱۴ طی رویدادی رکورد چهارمین مصرف ترافیک اینترنت آمریکا رو شکست.

طبق آخرین اطلاعات منتشر شده به وسیله آمازون، توییچ در سال ۲۰۱۵ به صورت میانگین ۱۰۰ میلیون بازدیدکننده جداگونه ماهیانه و ۱٫۵ میلیون نفر استریم کننده ویدیو داشته (هنوز اطلاعات سال ۲۰۱۶ منتشر نشده).

«پروفسور برومن» یکی از فعال ترین کاربران پلتفرم توییچه که به خاطر تولید محتوای زنده واسه بازی «دستینی»، رکوردی در کتاب گینس به ثبت رسونده و تا الان صدها هزار دلار درآمدزایی کرده

این آمار به روشنی نشون میده بعضی از گیمرها تقریباً بیشتر زمان خودشون رو به استریم کردن محتوا واسه بقیه دادن و یعنی ساعات گذران زندگی شون رو در این راه صرف می کنن.

یقیناً این مسئله مشکلاتی داره؛ اگه استریم کننده بخواد موفق باشه، باید خیلی از موارد روزمره زندگی اش رو فدا کنه و اگه هم خط جداساز مشخصی میان زندگی و توییچ بکشه، هیچوقت قدرت اونو نداره که به درجات بالای این سرویس برسه.

با همه این تفاسیر در آخرین روزای سال ۲۰۱۶ میلادی، شبکه توییچ از سرویس «IRL» پرده برداشت؛ بستری که طی اون کاربر می تونه جدا از دنیای بازیای ویدیویی، تموم رویدادهای لحظه به لحظه زندگی اش در هر نقطه و مکانی رو استریم کنه.

یعنی ً استریم کننده نه فقط بین بازی کردن آنلاین می شه، بلکه هزاران نفر به تماشای روند غذا خوردن، کامپیوتر کار کردن، گردش و تفریح رفتن (به کمک اپلیکیشن موبایل توییچ) و چیزای دیگه ای به جز اینا و چیزای دیگه ای به جز اینا می پردازن.

اگه استریم کننده بخواد موفق باشه، باید خیلی از موارد روزمره زندگی اش رو فدا کنه

این مسئله کار رو واسه استریم کننده ای که می خواد در بالاترین جایگاه امور قرار بگیره سخت تر کرده؛ حال می خوایم روبرو شدن با سرویس جدید مورد بحث رو از زبون یکی از مشهورترین اعضای توییچ بخونیم و با چالشای پخش زنده ۷/۲۴ بیشتر آشنا شیم.

«بِن بومن» ملقب به «پروفسور برومن» یکی از فعال ترین کاربران پلتفرم توییچه که به خاطر تولید محتوای زنده واسه بازی «دستینی»، رکوردی در کتاب گینس به ثبت رسونده و تا الان صدها هزار دلار درآمدزایی کرده؛ هرچند که همیشه قسمت بزرگی از اونا رو به ارگانای خیریه اهدا می کنه.

اون که حالا ۳۰ سال سن داره و نزدیک به دو ساله ازدواج کرده، ساکن ایالت فلوریدای آمریکا هستش و الان بیشتر از نیم میلیون دنبال کننده داره، مقاله ای در مورد راه اندازی سرویس IRL به وسیله توییچ رو در اختیار سایت پالیگان قرار داده، که پیشنهاد می کنیم در ادامه بخونین؛ به خصوص اگه دوست دارین روزی به یه استریم کننده فعال ویدیو تبدیل شید.


هر هفته ۱۶۸ ساعته. به عنوان یه استریم کننده توییچ تموم وقت، ازم انتظار میره تا جایی که ممکنه آنلاین باشم. اما تنها چیزی که من از دنبال کنندگانم توقع دارم اینه که بفهمن تموم استریم کننده ها هم آدم هستن و بدون استراحت و غذا و خواب در هم می شکنن.

توییچ تازگیا سرویسی به نام IRL راه اندازی کرده که به کمک اون استریم کننده ها می تونن تموم وقایع زندگی شون رو با مردم به اشتراک بذارن

حالا در این وضعیت پلتفرم توییچ سرویس جدیدی راه اندازی کرده که ً علیه ماجرای یاد شده و بستری رو جفت و جور می کنه که با اصرار دنبال کنندگان می تونه فرصت ناچیز خواب و خوراک رو هم از ما بگیره.

قضیه چیه؟ توییچ یکی دو ماه گذشته سرویسی به نام IRL راه اندازی کرده که به کمک اون استریم کننده ها می تونن تموم وقایع زندگی شون رو با مردم به اشتراک بذارن و در واقع پتانسیلی واسه حذف مرز و تعادل باریک بین زندگی واقعی و پخش زنده س.

اولویت این بستر جدید براساس صحبت صوتی و تصویری استریم کننده س و فقطً به پخش زنده محتوا محدود نیس. قوانین رسمی سایت نوشته «در IRL باید شما در کانون توجهات قرار داشته باشین و با کاربران خود رابطه مستقیم برقرار کنین. یعنی باید بخشی از پخش زنده رو به خود اختصاص داده و به صورت تصویری یا گزارش صوتی با مخاطبین صحبت کنین».

بدون دودلی این سیستم تازه هیچ استریم کننده ای رو مجبور نمی کنه که حتی ویدیوی خوابیدنش رو واسه عموم پخش کنه، اما با حمله یهویی اکانتای خیلی زیاد پخش زنده به این شاخه جدید، مشکل اصلی ظاهر شده. من باید زمان زیادی بیشتری از زندگی ام رو صرف استریم زنده کنم یا بیخیال شده و از رقابت سرویس جا بمونم؟

«همیشه لایو بودن» یکی از شروط اساسی موفقیت در این جوری سرویسا هستش

من چهار سال گذشته رو مشغول استریم تصاویر در توییچ بوده ام؛ تا جایی که کانالم به اندازه ای رشد کرد که دو سال گذشته، هر روز بین ۱۲ الی ۱۶ ساعت از زمان رو مشغول پخش زنده محتوا بودم. و این تنها راه باقی موندن در میان طیف گسترده و رو به رشد استریم کننده های برتره.

البته واسه همه اینطور نبود؛ بعضی از همین اولین روزای خیزش پلتفرم توییچ شروع به کار کردن و این مسئله به خودی خود موجب پیشرفت شون شد. یه سریای دیگه هم درست سر موقع و در محل مناسب استریم کردن و یهو دیده شدن.

اما خیلیا، شامل خودم، زیادتر از اندازه کار کردیم و زیادتر از اندازه زمان گذاشتیم تا به موفقیت دست پیدا کنیم. من طی سالای گذشته تقریباً تموم ارتباطاتی که با خونواده و دوستانم داشتم رو به خاطر رویای توییچ نابود کردم. اما حالا می خوام وضعیت رو تغییر داده و صدمات رو جبران کنم.

واسه این منظور اولین قدمی که برداشتم ورزش کردن بود؛ هر روز زمان معینی رو به خودم اختصاص می دادم و ضمن تغذیه مناسب به باشگاه می رفتم. البته حالا این فعالیتا هم شامل سرویس استریم توییچ می شن و در همین بین هم میتونم با دنبال کنندگان کانالم در رابطه باشم.

«من طی سالای گذشته تقریباً تموم ارتباطاتی که با خونواده و دوستانم داشتم رو به خاطر رویای توییچ نابود کردم»

اینجای کار باید از خودم سوالی سوال کنم؛ اگه از روز اول بخش IRL وجود داشت، ً فرصت استراحتی برام باقی می مونه و لحظه ای از زمان رو واسه خودم نگه می داشتم؟ می دونم که پاسخم «خیر» است. یقیناً در اینجور شرایطی ساعتای خیلی بیشتری هم از طول روز رو به استریم و آنلاین موندن در کانال اختصاص می دادم.

قبل اینکه اصلاً به یه استریم کننده تبدیل شم یکی از دوستانم گفته بود «همیشه لایو بودن» یکی از شروط اساسی موفقیت در این جوری سرویسا هستش. من هم پروژه رویایی ام رو شروع کردم و دست کم بعد از سه سال در آخر عزممو جزم کردم هر هفته یه روز رو واسه خودم تعطیل کنم.

اما حقیقت ماجرا اینه که با همین یه روز تعطیلی فهمیدم کنترل کانال موفقم در حال از دست رفتنه؛ تعداد مشترکان و دنبال کنندگان هر روز دانه به دانه کمتر می شدن و تموم فاکتورهای موفقیتی که طی سه سال کسب کرده بودم رو به افول حرکت می کرد. طی این مدت همیشه صدای فریادی رو در گوشم می شنیدم که می گفت «برگرد و آنلاین شو وگرنه تموم زحماتت به باد میره».

چند ماه اول بعد از این ماجرا تموم مدت با ندای داخلی ام می جنگیدم؛ اما در آخر تابو رو شکستم و هر هفته یه روز رو در کنار همسرم می گذرونم و با همدیگه اوقات خوشی داریم. حالا دیگه کارم مشابه با یه شغل معمولیه و شنبه ها استراحت می کنم.

وقتی تنها یه روز نمی تونی آنلاین باشی، خیلی از هواداران احساس پستی، یأس و حتی به شما توهین می کنن

توانایی قبول کردن این مسئله که یه روز در هفته رو تعطیل کنم دقیقاً به وجود اومده به وسیله زحمت و کار سختم در مرور زمان بود. قبل از این اتفاق کانالم رو از صفر دنبال کننده به ۴۰۰ هزار دنبال کننده رساندم. به خاطر همین خاموش کردن ۲۴ ساعته استریم واسه حجم رو به رشد استریم کننده های جدید کار بسیار دشوارتری هم میشه.

من همیشه نگران این بودم که توییچ تغییراتی اساسی در بنیان پلتفرم استریم زنده ویدیو بسازه، اما با راه اندازی این سرویس تازه شخصاً نگران راه جدیدی که پیش روی شرکت قرار گرفته شدم.

امکان استریم تصاویر خارج از دنیای بازیای ویدیویی ایده خوبیه و واسه رقابت با فیسبوک و یوتوب گزینه جالبی به نظر می رسه، اما نگرانی من اینه که توقع جمعیت قالب بازدیدکنندگان کلا از استریم کننده های مورد علاقه شون بیشتر می شه.

در این شرایط ً عُذر «الان نمی تونم آنلاین باشم» به خاطر سفر، خونواده یا فعالیتی شخصی جدا از دنیای گیمینگ به طور کامل از بین رفته و موج جدیدی از نارضایتی رو در بین هواداران مأیوس و ترولا بوجود میاره.

امکان استریم تصاویر خارج از دنیای بازیای ویدیویی ایده خوبیه و واسه رقابت با فیسبوک و یوتوب گزینه جالبی به نظر می رسه؛ اما دشواریای زیادی به دنبال داره

فضای جاری در حساب کاربری توییچ یه استریم کننده ویدیو خیلی شخصیه. در واقع بازدیدکنندگان فرصت دارن به خونه شما اومده و سرگرمی مورد علاقه تون رو همراه با خودتون و بقیه تماشا کنن. این مسئله انگار یه خیابون یه طرفه بدون برگشته؛ اونا همه چیز رو در مورد شما و زندگی تون می دونن.

پس وقتی تنها یه روز نمی تونی آنلاین باشی، خیلی از هواداران احساس پستی، یأس و حتی به شما توهین می کنن. بعد از اونم به محض اینکه استریم رو شروع می کنی ماجرای اصلی شروع می شه؛ مدیریت هواداران سخته و باید یه به یه به همه توضیح بدهی که به چه دلیل لایو نبوده ای.

همیشه آنلاین بودن در این وضعیت به یه حقیقت پیشگیری ناپذیر تبدیل می شه، و نه یه هدف مشخص در وقتی که تلاش می کنیم تا حد امکان در حال استریم کردن باشیم.

آینده واقعی سرویس IRL و چگونگی اثر اون روی زندگی و روابط بین استریم کننده ها و دنبال کنندگان، با گذشت زمان و به خصوص بعد از منتشر کردن اپلیکیشن موبایلی اون ظاهر می شه. خیلی از کاربران توییچ الان اکانتی ثانویه واسه این بخش راه اندازی کردن تا به طور کامل محتوای گیمینگ و غیر گیمینگ از هم تفکیک باشن.

تردیدی نیس که تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس مردم انتظار دارن ما هر لحظه ای از زندگی مون رو براشون پخش زنده کنیم

یه هوادار عام از بیشتر کانالا انتظار کیفیتی مشخص، بازه وقتی مشخص شده و ارزش محتوای بالایی رو داره و در کل از شما می خواد یه استریم کننده باکیفیت و منظم باشین.

اما ساختار به کار گیری دوربین موبایل و استریم در حال حرکت تموم انتظارات مخاطب رو برهم می زنه و ممکنه منتهی به عکس العمل تند دنبال کنندگان شه؛ اینطوری که احتمال داره سرگرمی استریمِ «با من در نمایشگاه فلان بازی قدم بزن» به فضایی خشم آلود تبدیل می شه واسه بیان انزجار و نفرت از پلتفرم IRL و باقی ماجراها.

توییچ باید حتماً تموم این موارد رو واسه هر کسی که می خواد به یه استریم کننده موبایل تبدیل شه به روشنیً رو کنه؛ این مسئله دقیقاً یکی از ضعیف ترین کاستیای این پلتفرم پخش زنده تصاویره. توییچ هر بار که یه سیستم جدید راه اندازی می کنه، استریم کننده ها رو مجبور می سازه خودشون نقش روابط عمومی و مُبلّغ رو بازی کنن، اونم در حالی که خود صاحب کانال کم کم با اون آشنا می شه.

وقتی که بتای سیستم «Cheering» راه اندازی شد (بستر ارسال نظر و پیامای خاص و مجهزی که از سیستم پرداخت پول مجازی Bits استفاده می کنه)، خیلی سریع به عضویت اون درآمدم؛ اما این قضیه هم با طیف خیلی از سوالات، اتهامات و توهینا همراه بود.

خیلی از کاربران توییچ الان اکانتی ثانویه واسه این بخش راه اندازی کردن تا به طور کامل محتوای گیمینگ و غیر گیمینگ از هم تفکیک باشن

بعد از گذشت زمان کوتاهی فهمیدم یکی دو هفته اول رو فقطً مشغول به معرفی و توضیح کارکرد این سیستم جدید بوده ام و همیشه تلاش می کردم که مردم رو به بهره مندی از اون تشویق کنم. کاری که قاعدتاً وظیفه توییچ بود، در حالی که حتی هیچ کمکی هم واسه روبرو شدن با این رقابت در اختیارمون نگذاشت.

به نظر من اگه توییچ می خواد محصول جدیدش یعنی IRL و استریم موبایلی رو موفق و محبوب کنه، نمایش و معرفی اونو خودشو دوش بگیره نه اینکه گردن استریم کننده بندازه. آخر کاری که ما بتونیم انجام بدیم مدیریت انتظارات و توضیح روشای هدف دار جدید خود پلتفرمه.

کلا تغییرات براساس استریم موبایل و سرویس IRL در پلتفرم توییچ شاید در نگاه اول خیلی قابل لمس و مشکل ساز نباشه؛ اما به خاطر دارم که راه اندازی سیستم Bits (پول مجازی) اول ترس ای درست کرد که ممکنه روی درآمدزایی استریم کننده ها اثر بد بزاره. این مسئله هم در نگاه اول قابل لمس نبود اما کم کم تاثیر منفی زیادی روی درآمد بیشتر کانالا گذاشت.

استریم موبایل هم شاید اول تغییری در روش کارکرد یه استریم کننده ایجاد نکنه، اما مطمئنا با گذشت زمان انتظارات رو خیلی بالا می بره. تردیدی نیس که تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس مردم انتظار دارن ما هر لحظه ای از زندگی مون رو براشون پخش زنده کنیم.

«همیشه آنلاین بودن» تنها ترفند مؤثر و قوی واسه شناخته شدن، درآمدزایی بهتر و کسب بیشترین اندازه دنبال کننده س

استریم کننده ها احساس می کنن وقتی میخوان سر قرار برن باید سرویس IRL خودشون رو فعال کنن چون جذابیت خودشو واسه بیننده داره؟ در بین اتفاق یه حادثه بد یا اتفاقی وایرال اگه خیلی سریع زنده استریم کنن به بهترین استریم توییچ تبدیل می شن؟

توییچ باید با اضافه شدن این افزونه به پلتفرمش با احتیاط و مراقب باشه. نگرانی اصلی من جاییه که روزای تعطیلی و استراحتی که استریم کننده می تونست واسه خودش تدارک ببینه، واسه نسل جدید هیچوقت ممکن نبوده و مجبور باشن در هر شرایط و وقتی آنلاین بمونن.

«همیشه آنلاین بودن» ترفند مؤثر و قدرتمندی واسه شناخته شدن، درآمدزایی بهتر و کسب بیشترین اندازه دنبال کننده س، اما تنها کسائی که بتونن واسه لحظاتی دوربینشان رو خاموش کنن، در دراز مدت قدرت رقابت و ادامه دادن رو دارن و بیشترین بهره رو میبرن.

در بخش کنسول و بازی سایت ما بخونین

بررسی بازی Horizon: Zero Dawn؛ برخاسته از فلز و خون

برداشت دوم؛ Mankind Divided بدترین دنباله ممکن واسه Deus Ex بود